Ο πόλεμος έχει τελειώσει και το πεδίο της μάχης μεταφέρεται στα σύγχρονα κέντρα λήψης αποφάσεων. Η διεκδίκηση του τελετουργικού της κηδείας γίνεται ο μηχανισμός που αποκαλύπτει τη σχέση της εξουσίας με τον θάνατο και την προσπάθειά της να επιβάλει την υποταγή ως κανονικότητα.
Στη σκηνοθετική ανάγνωση του Θέμη Μουμουλίδη, το «όχι» της Αντιγόνης ορθώνεται ως απόλυτη κατάφαση στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Μια παράσταση με σκληρό σύγχρονο ήχο, εύθραυστες φωνές και εικόνες που συνδέουν τον αρχαίο μύθο με τα σύνορα και τους εγκλεισμούς του σήμερα.
